امروز، در جهانی که در هیاهوی شتاب، مصرفزدگی و فراموشی معنا فرو رفته است، لحظهای تأمل در "خانه ایرانی"، در حقیقت بازخوانی خویشتن ماست. بازگشتی است به درکی ژرف در دیرینه از نسبت انسان با جهان، از حضور آگاه و آرام او میان زمین و آسمان.
بازاندیشی در مفهوم "خانه ایرانی" تنها واکاوی کالبدی از یک بنای سنتی نیست؛ بلکه نگاهی دوباره است به فلسفه زیستن، به شیوهای از بودن که در آن، هر دیوار حامل معناست و هر سایه روشن نور، نشانی از حضور انسان در هماهنگی با طبیعت دارد.
این همایش، فرصتی مغتنم است تا به یادآوریم که فضا، تنها دیوار و سقف نیست؛ بلکه نفس، نور و حضور است. جایی که ماده و معنا در آغوش یکدیگر، روح زندگی را در کالبد بنا میدمند.
باشد که در این نشست اندیشمندانه، با حضور فرهیختگان، نواندیشان، پژوهشگران و دوستداران معماری و فرهنگ ایرانی، اندیشه و هنر، سنت و امروز، در پیوندی دوباره قرار گیرند؛ تا خرد دیرینهی این سرزمین بار دیگر در آجر و آینه و نور بدرخشد، و تصویری نو از خانهای بر بوم شهرها و روستاها نقش بندد ـ خانهای که مکانی برای بودن آگاهانه و معناگرایانه است، نه صرفاً فضایی برای زیستن.
با احترام
دکتر سیمین حناچی