بازسازی فضای مسکونی با رویکرد استفاده از شاخه های پایداری فضا
کد مقاله : 1009-IRAN-FULL
نویسندگان
برنا حسن لاریجانی *1، رومینا زمانی سیفی کار1، نادیا قشلاقی2
1دانشجو
2عضو هیات علمی وابسته، گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
چکیده مقاله
از گذشته تا کنون تغییرات فضایی در محیط های مسکونی در جهت بازسازی و ارتقای کیفیت با در نظر گرفتن مولفه های پایداری مورد بحث بوده است. در این مقاله به بررسی مولفه های شاخص بازسازی فضا های مسکونی با تمرکز بر معیارهای پایداری پرداخته می‌شود.
در ادامه این مقاله با هدف ارتقای کیفیت زندگی ساکنین با رویکردی تحلیلی-کاربردی به بررسی شاخص های مختلف پایداری شامل پایداری زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی، کالبدی و طراحی فضایی، فرهنگی و فناورانه در طراحی داخلی و مولفه های فضاهای موجود به بازسازی فضاهای مسکونی می‌پردازیم.
روش تحقیق مبتنی بر تحلیل نمونه های موردی و بررسی معیارهای طراحی پایدار مانند بهره‌وری انرژی، استفاده از مصالح بازیافتی، بهینه سازی نور طبیعی و تقویت پایداری در تعاملات اجتماعی و همساز با بافت در بناهای بازسازی شده است.
هدف اصلی بدست آوردن الگوهایی است که در فضایی مبتنی بر احیای هویت فضایی و فرهنگ فضا و پاسخگویی به نیاز های انسان ها مبتنی بر مقتضیات زمانی می‌باشد. نتایج نشان می‌دهد که بازسازی با رویکرد پایداری نه تنها موجب کاهش اثرات زیست محیطی می‌شود بلکه به خلق فضاهایی با هویت، انعطاف پذیری و آسایش بیشتر برای ساکنین منجر می‌گردد.
از نتایج این مقاله اهمیت تلفیق اصول پایداری با مولفه های فضایی در فرآیند بازسازی تاکید دارد و در این باب راهکارهایی برای تحقق این موضوع ارائه می‌شود.
کلیدواژه ها
بازسازی- فضاهای مسکونی- شاخص های پایداری- هویت فضا
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر