حفاظت مبتنی بر توسعه در خانه‌های روستایی: چالش‌های معنایی ترسیم الگو برای وضع ضوابط مبتنی بر اصالت
کد مقاله : 1057-IRAN
نویسندگان
سارا عباباف *1، محمدعلی بدری2
1پایگاه میراث ملی کاخ مروارید
2کتابخانه و موزه ملی ملک
چکیده مقاله
خانه‌های روستایی ایران حاصل تعامل دیرینه انسان با بستر طبیعی، فرهنگی و اجتماعی خود هستند؛ تعاملی که طی قرن‌ها به شکل‌گیری الگوهای کالبدی و معنایی منحصربه‌فرد انجامیده است. با این حال، فشارهای ناشی از توسعه مدرن و اجرای طرح‌های هادی و جامع، گاه موجب گسست از این روند طبیعی و تهی شدن خانه‌های روستایی از هویت بومی می‌شود. این مقاله با تکیه بر رویکرد «حفاظت مبتنی بر توسعه»، به بررسی امکان تداوم ضوابط ساخت‌وساز در کنار حفظ جریان زندگی روستایی می‌پردازد. در این رویکرد، حفاظت نه صرفاً نگهداری کالبد بناها و نه تیپ‌سازی نماها، بلکه پاسداشت روند تعامل انسان و محیط است؛ روندی که مصالح بوم‌آورد، پاسخ به شرایط اقلیمی و تناسبات معماری را در خود دارد و همواره قابلیت بازتولید و نوآوری دارد. هدف مقاله، ارائه چارچوبی است که بتواند میان نیازهای امروز و میراث دیروز تعادل برقرار کند؛ چارچوبی که توسعه را هدایت کند، نه محدود، و در عین حال مانع از گسست خانه‌های روستایی از هویت و اصالتشان نشود.
کلیدواژه ها
خانه‌های روستایی، حفاظتٰ، توسعه، طرح هادی، اصالت
وضعیت: پذیرفته شده مشروط